Ik zal even een voorbeeld geven van een normale schooldag: op maandag kom ik rond 13.00 thuis. Telmen denkt: ah, oui oui, c’est bon! Zo veel tijd, zo veel tijd! Nee ik spreek geen frans.

Vanwege de dikke overkill aan tijd op maandag middag stel ik geleidelijk al mijn ultra belangrijke taken uit als een soort snooze knop op de wekker (já die ken je wel). “Zal ik eens huiswerk maken?.. Nááh,.. huiswerk is voor sukkels, eerst even wat …het varieert dus van eten /tv kijken /muziek luisteren /koffie drinken /tekenen /chillen met vrienden /sokken sorteren? /tot nog meer chillen in het algemeen.

Oké, uiteindelijk wordt het al snel 20.00 en heb ik nog niks gedaan van datgene wat ik eigenlijk wou doen (leren voor een proefwerk, solliciteren voor een baan en kamer opruimen natuurlijk). Behalve het begrip “chillen” tot in de puntjes praktiseren. En na 20.00 gaat de tijd ineens nóg sneller, uren worden minuten en minuten worden seconden. Het gaat uiteindelijk allemaal zo hard door totdat je op een zeer zeker moment de hoop opgeeft en je toegeeft aan de luiheid die dag..

Is er dus een moraal in het verhaal?
Ze hadden die snooze knop er nooit mogen inbouwen.